Menu

Strachocina sanktuarium i źródełko

Październik 5, 2018 - Powiat sanocki
Strachocina sanktuarium i źródełko

Wieś Strachocina położona jest w dolinie potoku Różowego. Jest otoczona wzgórzami pokrytymi lasami. Historia Strachociny rozpoczyna się w drugiej połowie XIV w. Akt fundacyjny wsi został wydany przez Kazimierza Wielkiego na rzecz braci Piotra i Grzegorza z Kunowej i pochodzi z 10 maja 1369. W akcie tym wieś występuje jako „Szwanczyce”. Jej pierwszym sołtysem był Strachota. Według miejscowej tradycji nazwa Strachocina pochodzi właśnie od imienia jej zasadźcy. Nazwa ta funkcjonuje już w roku 1390, Strachocina na początku była wsią królewską, jednak już od końca XIV w. aż do pierwszego rozbioru Polski w 1772 przeszła w dzierżawę. W wiekach XVI i XVII dzierżawcami wsi byli Bobolowie mieszkający w miejscu  zwanym dziś „Bobolówką”. W 1591 roku urodził się tam przyszły Patron Polski, Święty Andrzej Bobola. Strachocina stała się miejscem kultu tego Świętego.

Niezwykłe są opowieści o Świętym Andrzeju Boboli. Jest Patronem Polski na obecne trudne czasy. Wielu wierzy, że uratuje on nasz kraj przed zagładą. Kult tego Świętego jest coraz mocniejszy a do Strachociny ściągają tłumy pątników. Według podania w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku proboszczom parafii ukazywała się tajemnicza postać w stroju jezuickim. Dopiero ksiądz Niżnik, do drzwi którego wielokrotnie ktoś pukał zawsze o tej samej porze, w nocy z 16 na 17 maja 1987 r. odważył się zapytać tajemniczą postać o tożsamość. Usłyszał w odpowiedzi, że to Andrzej Bobola i że domaga się utworzenia jego kultu w Strachocinie (postać zakonnika ukazywała mu się już od roku 1983). Od tej pory zjawa nie pojawiła się więcej. Na polecenie ks. abp przemyskiego Ignacego Tokarczuka ks. Niżnik skontaktował się z jezuitą proboszczem sanktuarium Andrzeja Boboli w Warszawie. Po dłuższych poszukiwaniach natrafiono na dokumenty wskazujące, że rodzina Bobolów zamieszkiwała tzw. Bobolówkę w dzisiejszej Strachocinie (wcześniej uważano, że Andrzej Bobola pochodził z sandomierskiego). Rodzice Andrzeja musieli jednak opuścić wioskę z powodu najazdu Tatarów w 1624 r. Wówczas spłonął również miejscowy kościół. W 1702 r. Święty Andrzej Bobola objawił się również  w kolegium jezuickim w Pińsku każąc odszukać trumnę ze swoim ciałem. Znaleziono ją już w trzecim dniu poszukiwań. Na trumnie znajdował się napis, że o. Andrzej Bobola zginał 16 maja 1657 w Janowie Poleskim. Po otwarciu trumny okazało się, że ciało Świętego jest nienaruszone i widać świeżą, zastygłą krew. W czasie objawień w Pińsku miasto było oblężone przez Szwedów. Gdy odnaleziono ciało Świętego Szwedzi odeszli. Relikwie Świętego Andrzeja po kanonizacji przybyły do kościoła jezuitów w Warszawie (1938). Fragment relikwii znajduje się również w Strachocinie.

 

Sanktuarium Andrzeja Boboli w Strachocinie opiekują się siostry Franciszkanki Rycerstwa Niepokalanej.

Kościół został wybudowany około 1900 roku. Architektem był Wilhelm Szomka z Sanoka. Jest to budowla w stylu gotyckim. Cokół wykonano z ciosanego kamienia a mury z prasowanej cegły. Została posadowiona na planie ok. 32 m długości i 19 m szerokości. Strzeliste okna zakończone są ostrym łukiem, przyporami . Portal zdobi rozeta. Dach pokryty jest blachą miedzianą. Nad skrzyżowaniem nawy głównej i bocznych umieszczona jest sygnaturka z krzyżem na szczycie. Podobne krzyże umieszczone są po obu stronach dachu kościelnego.

Do kościoła wchodzi się po kamiennych schodach. Dębowe drzwi wprowadzają nas do przedsionka, który jest oddzielony od nawy wahadłowymi drzwiami z kolorowymi szybkami. W przedsionku znajdują się trzy epitafia dziękczynne. Nad wejściem do nawy mieści się chór o budowie sklepieniowe, wsparty na filarach. Po dwóch stronach nawy są kaplice. Przy prezbiterium znajduje się mała zakrystia. Strzeliste okna wypełniają witraże. W witrażu ołtarza głównego Święta Katarzyna a nawach bocznych Serce Pana Jezusa i Matki Boskiej. Kościół polichromowany.

Dodaj komentarz